H "προκρούστεια λογική" κατά του ορθολογισμού!

"...οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με στοιχεία που διαψεύδουν τις πεποιθήσεις τους, αντί να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά και την αντίληψη τους σύμφωνα με τα νέα δεδομένα προσπαθούν να προσαρμόσουν τις πεποιθήσεις τους έτσι ώστε να ταιριάζουν με τη δική τους συμπεριφορά και τη δική τους ερμηνεία της πραγματικότητας, έστω και αν αυτό γίνεται με προκρούστεια λογική, δηλαδή ενάντια στην ορθολογική αντίληψη των πραγμάτων."

Πρόοδος..;

Οι συνεχείς επιθέσεις των “New York Times” εναντίον τού Βίλχελμ Ράιχ

Αντιγράφτηκε από το ιστολόγιο:  ΖΩΗ ΚΑΘΕΤΗ ΚΑΙ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ Ή ΣΠΕΙΡΟΕΙΔΗΣ;

Γράφει:  ο Μάρκος Κώτσιας

Δεν έχει απαντηθεί ακόμα το ερώτημα γιατί συμβαίνει διαχρονικά αυτή η κακοήθεια. Να έχουν συστηματικά επικριθεί, γελοιοποιηθεί ή συκοφαντηθεί οι απόψεις και ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ στους χώρους τής ιατρικής, ψυχιατρικής, ψυχολογίας, ψυχανάλυσης και τής επιστήμης γενικότερα, χωρίς να απουσιάζουν από αυτή τη λασπολογία (το αντίθετο!) τα μέσα ενημέρωσης, για έναν επιστήμονα βαθύτατα ανθρωπιστή και δημοκράτη που αφιέρωσε όλη τη δύναμη της ύπαρξής του στην έρευνα των ψυχο-βιολογικών προβλημάτων της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το ερώτημα είναι κρίσιμο δεδομένου ότι οι βιοφυσικές και άλλες ανακαλύψεις του δεν έχουν περάσει ποτέ από αντικειμενικό έλεγχο στα σύγχρονα mainstream ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια, ενώ οι πολυετείς κλινικές παρατηρήσεις του, που εκφράστηκαν σε μεγαλοφυείς ψυχιατρικές και κοινωνιολογικές θέσεις, είναι προφανές ότι έχουν επηρεάσει την ψυχιατρική, την ψυχολογία, την ψυχανάλυση, την κοινωνιολογία και τη φιλοσοφία.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα αυτής της διαχρονικής διαστρέβλωσης έχουμε με την προσπάθεια των «New York Times» να χρησιμοποιήσουν το θάνατο της θεματοφύλακος του Καταπιστεύματος Νηπίων και του Μουσείου Βίλχελμ Ράιχ για να ξυλοκοπήσουν για πολλοστή φορά το νεκρό σώμα του Ράιχ καταρρακώνοντας για άλλη μια φορά το όνομα και το έργο του στη δημόσια σκηνή!

ΤΟ ΨΕΜΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

Εσύ τι κάνεις;

Σκέψεις...

Η ηλιθιότητα θα επικρατήσει επειδή είναι μεταδοτική και η αδράνεια βολική.

Η ρητορική της χειραγώγησης

"Δυστυχώς, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται σε εκείνες τις χώρες, οι οποίες από πολλά χρόνια τώρα ανήκουν εν μέρει σε άλλα κράτη. Με απλά λόγια, ο υπόλοιπος πλανήτης κατέχει στην Ελλάδα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία (επιχειρήσεις, ακίνητα, μετοχές κλπ.), από όσα οι Έλληνες στο εξωτερικό – κάτι που χρονολογείται από αρκετές δεκαετίες πριν.
Ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος το Εθνικό Εισόδημα (ΑΕΠ), το οποίο έχουν στη διάθεση τους οι Έλληνες για να καταναλώσουν και να αποταμιεύσουν, ήταν πάντοτε και συνεχίζει να είναι σταθερά χαμηλότερο από την εγχώρια παραγωγή τους – αφού αφαιρείται το εισόδημα που εκρέει στο εξωτερικό, από τους τόκους και τα μερίσματα (επίσης, από τη νόμιμη φοροδιαφυγή των ξένων πολυεθνικών που είναι εγκατεστημένες στη χώρα)."

Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ 

Μεταξύ λογικού και παραλόγου

«Ο άνθρωπος είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας.»

Σωστό! Σκέφτομαι και αναρωτιέμαι ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα μιας κοινωνίας που καλλιεργείται από μικρή ηλικία από τον Αριστοτέλη και όχι από τις κουτσομπολίστικες, πικρόχολες, τερατογονικές εκπομπές της τηλεόρασης. Από παρορμήσεις διαφημίσεων αντί αισθήσεων, άνθρωποι που μαθαίνουν την ζωή από στίκερ και γυαλιστερές ιδεολογίες.
Τελικά φτιάξαμε μια κοινωνία από εξτρεμιστικές οργανώσεις και κατανοούμε τον πολιτικό βίο ανάλογα με το περισκοπικό βάθος του ατελούς υποβρυχίου μας. Όντας μέσα στον ζωολογικό κήπο, πως να ανακαλύψεις το σύμπαν?

Οι Βασικοί Νόμοι της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας – Carlo M. Cipolla

Εισαγωγή

Οι ανθρώπινες σχέσεις βρίσκονται ομολογουμένως σε οικτρή κατάσταση. Αυτό ωστόσο δεν αποτελεί καινοφανές γεγονός. Όσο πίσω κι αν ανατρέξουμε, οι ανθρώπινες σχέσεις πάντοτε ήταν σε οικτρή κατάσταση. 
Το άχθος των προβλημάτων και της δυστυχίας που τα ανθρώπινα όντα πρέπει να υπομείνουν ως άτομα και ως μέλη οργανωμένων κοινωνιών είναι ουσιαστικά ένα υποπροϊόν του παντελώς απίθανου — και τολμώ να πω ανόητου – τρόπου με τον οποίο οργανώθηκε η ζωή από τις απαρχές της. Μετά τον Δαρβίνο γνωρίζουμε πως έχουμε κοινή καταγωγή με τα κατώτερα μέλη του ζωικού βασιλείου – και τα σκουλήκια, όπως και οι ελέφαντες, αναγκάζονται να υπομείνουν το καθημερινό τους μερίδιο από δοκιμασίες, παθήματα και κακουχίες. 
Τα ανθρώπινα όντα όμως έχουν το προνόμιο να είναι υποχρεωμένα να υπομείνουν ένα επιπλέον φορτίο — ένα πλεόνασμα βασάνων που δημιουργούνται καθημερινά από μία ομάδα ατόμων μέσα στο ίδιο το ανθρώπινο είδος. 
Αυτή η ομάδα είναι πολύ πιο ισχυρή από τη Μαφία, το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα ή το διεθνή κομμουνισμό – είναι μία ανοργάνωτη και αχαρτογράφητη ομάδα που δε διαθέτει αρχηγό ή πρόεδρο, δε διέπεται από κανονισμούς και ωστόσο κατορθώνει να δρα με άψογο συντονισμό, σαν να κατευθύνεται από κάποιο αόρατο χέρι, κατά τρόπο που η δράση του κάθε μέλους συμβάλλει δραματικά στην ενίσχυση και στην αύξηση της αποδοτικότητας των δραστηριοτήτων όλων των άλλων μελών. 
Η φύση, ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά αυτής της ομάδας είναι το θέμα που πραγματεύονται οι ακόλουθες σελίδες. 
Ας μου επιτραπεί να σημειώσω σε αυτό το σημείο, όσο πιο κατηγορηματικά γίνεται, πως αυτό το μικρό βιβλίο ούτε αποτελεί προϊόν κυνισμού, ούτε διατριβή στην ηττοπάθεια – όχι περισσότερο από ένα βιβλίο μικροβιολογίας. 

Δημοκρατία ή Εκλεγμένη Ολιγαρχία ; Με τον καθηγητή Γιωργο Κοντογιώργη

Πηγή

ΕΤΥΜΟΣ ΛΟΓΟΣ (ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ) ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ!

 "Εἶναι μέγα δυστύχημα ἡ μὴ εἰσαγωγή, τουλάχιστον στὶς τρεῖς τελευταῖες τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ, τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν σὲ παιγνιώδη μορφή, μὲ ἔμφαση στὴν ἐτυμολογία."

 ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ: ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Tα πειράματα “συμμόρφωσης” του Asch

Tα πειράματα “συμμόρφωσης” του Asch, ήταν μία σειρά μελετών που δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του ’50, επιδεικνύοντας την δύναμη της συμμόρφωσης στις ομάδες.Γνωστό και ως το “Παράδειγμα του Ας”. Στα πειράματα υπό τον Σολομώντα Ας, ζητούνταν από μία ομάδα να πάρει μέρος σε ένα δήθεν “οπτικό τεστ”. Στην πραγματικότητα, όλοι οι συμμετέχοντες πλην ενός ήταν συνεργάτες του ερευνητή, και το αντικείμενο της μελέτης ήταν το πως αυτός ο ένας θα αντιδρούσε στην συμπεριφορά των “συννενοημένων” συμμετεχόντων.

Το πείραμα Μίλγκραμ: Πως η υπακοή γίνεται τυφλή;

Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.
Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ’ ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές.  Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής –αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του. Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.

Ο πολιτικός που υπογράφει το μνημόνιο το οποίο οδηγεί ένα ολόκληρο έθνος στην εξαθλίωση του νεοφιλελευθερισμού θα έφτανε μέχρι τον τελευταίο μοχλό. Και αυτός υπακούει, σε εντολές πολύ πιο ισχυρές από εκείνες του πειραματιστή με την άσπρη φόρμα.  Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν μετανάστη, σε έναν άνθρωπο (ή σε ένα ζώο, αλλά αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα, εφόσον συνεχίζουμε να τρώμε κρέας), πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις. Ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου.

Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις «μικρές» και καθημερινές εντολές βίας –με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε εκείνους που μας θέλουν υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.

Πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ

"Τι Δεσμοφύλακας θα ήσουν; Σαδιστής ή συμπονετικός;"
"Τι Φυλακισμένος θα ήσουν; Συμβιβασμένος ή αγωνιστής;"

Το Πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ ήταν ένα πείραμα πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει η μετατροπή ενός ατόμου σε φυλακισμένο ή δεσμοφύλακα. Το πείραμα διεξήχθη το 1971 από την ερευνητική ομάδα του Καθηγητή Ψυχολογίας Φίλιπ Ζιμπάρντο του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.
Εικοσιτέσσερις φοιτητές επιλέχθηκαν από 70 για να παίξουν τους

ΣΩΠΑ!

ΜΙΛΑ...

ΣΩΠΑ

Αζιζ Νεσιν

20 Δεκεμβρίου 1915 - 5 Ιουλίου 1995

(πιθανή απόδοση στα ελληνικά: Γιάννης Ρίτσος)

 Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή

κόψ' τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:

"σώπα".

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ

Ιουλιανός: Υπέρ Ελλήνων

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΝΟΣΟΣ-ΨΥΧΗ-ΙΑΣΗΣ

Ο Ιπποκράτης έλεγε ότι κάθε νόσος ξεκινά πρώτα από την ψυχή και μετά καταλήγει στο σώμα. Και πριν αποφασίσουμε ποια θεραπεία θα ακολουθήσουμε για το σώμα, πρέπει πρώτα να έχουμε θεραπεύσει το τραύμα της ψυχής. 
Είναι τραγικό σήμερα να μην γνωρίζουμε καν την τεράστια δύναμη της ψυχικής μας κατάστασης αλλά και των σκέψεων που προέρχονται από αυτήν, και πως ακριβώς λειτουργεί όλο αυτό και επηρεάζει το σώμα μας. 
Μόνο τα τελευταία χρόνια η σύγχρονη ιατρική άρχισε να μελετά και να αποδέχεται την επίδραση των σκέψεων στην υγεία μας.

Μάθε τι είναι η ΤΤIP! Ενημερώσου πριν να είναι αργά...

Αντιγράφουμε από το ιστολόγιο "Τέταρτο Press":

Δήμος Αιγάλεω: ελεύθερη ζώνη από TTIP

Ο  Δήμος Αιγάλεω είναι ο πρώτος ελληνικός δήμος που, κατόπιν απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, δεν αναγνωρίζει τις συμφωνίες TTIP. Πέραν του ουσιαστικού ή του συμβολικού, είναι προφανές πως όσο εντείνονται ανά τον κόσμο οι διαμαρτυρίες και οι αρνήσεις σ’ αυτού του είδους τις συμφωνίες, τόσο οι εταιρίες και τα συμφέροντα πίσω από αυτές θα αναγκαστούν σε αναδίπλωση. Γι’ αυτό και οι εν κρυπτώ και παραβύστω διαπραγματεύσεις και το σκοτάδι που μέχρι τώρα καλύπτει αυτές τις συμφωνίες. 

Συγχαρητήρια λοιπόν στο Δήμο Αιγάλεω, εν αναμονή παρόμοιων αποφάσεων και από τους υπόλοιπους δήμους. Μπορεί η καθημερινότητα, τα προβλήματα και οι δυσκολίες στη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, να καθυστερούν τη λήψη τέτοιων αποφάσεων, ακριβώς όμως σε αυτό ποντάρουν οι μεγάλοι παίκτες στη διεθνή σκακιέρα. Ότι δηλαδή θα βρεθούμε προ τετελεσμένου γεγονότος. Δείτε την επίσημη ανακοίνωση του δημοτικού συμβουλίου εδώ.

Ας δούμε όμως λίγο τι ακριβώς σημαίνουν αυτές οι συμφωνίες.

Οι αποδομητικές διατυπώσεις των σχολικών βιβλίων

Σχολικά βιβλία με αμφιλεγόμενες απόψεις, αλλά και με αρκετά λάθη παρέχονται σε μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου, οπότε και διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό η προσωπικότητά τους, προκαλώντας έντονο προβληματισμό στους γονείς και σε μερίδα του εκπαιδευτικού προσωπικού της χώρας μας. 
Κορυφαία ιστορικά γεγονότα υποβαθμίζονται, ενώ αρκετές είναι και οι αμφιλεγόμενες ερωτικές ιστορίες που χρησιμοποιούνται -σημειωτέον για ανήλικα παιδιά-, όπως και οι τραβηγμένοι γλωσσικοί νεωτερισμοί.

Τα σχολικά βιβλία βρίθουν από τέτοιες περιπτώσεις, που μας κάνουν να διερωτόμαστε εντέλει για τα μηνύματα που εκπέμπονται στους μαθητές, για τα μέσα που χρησιμοποιούνται από το σημερινό σχολείο και για τους εκπαιδευτικούς στόχους που εξυπηρετούνται. 
Σταχυολογώντας μερικές από αυτές τις περιπτώσεις, επιχειρούμε να αναδείξουμε ένα θέμα που είναι μείζον για το παρόν και το μέλλον της χώρας μας.

ΤΗΛΕΣΚΩΛΗΚΕΣ

Γράφει ο Χρίστος Γούδης  

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η αριστερά. Οι απόψεις της ήταν πάντα ευκρινείς και ξεκάθαρες. Ποτέ δεν μασούσε τα λόγια της: ανεξάρτητη Μακεδονία, απαξίωση της έννοιας του έθνους, χλευασμός και κατασυκοφάντηση των εθνικών αγώνων, διακωμώδηση της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης, απέχθεια για το αρχαιοελληνικό παρελθόν, απαξίωση της φυλετικής ομοιογένειας, μίσος βαθύ για όσους διακρίνονται στη ζωή. Με άλλα λόγια η πολιτική έκφραση του συμπλέγματος κατωτερότητας του κάθε ανίκανου που φθονεί τον ικανό για τα κατορθώματά του, εθνικά και ατομικά, υπονομεύει την ελληνικότητά του, και εποφθαλμιά την περιουσία και τη ζωή του. 

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ο αποπροσανατολισμός των σκληρά εργαζόμενων Ελλήνων που, λόγω ακριβώς της επαγγελματικής τους επιμέλειας και στοχοπροσήλωσης, δεν έχουν τον χρόνο να παρακολουθούν τα πολιτικά τεκταινόμενα και αφήνονται να χειραγωγούνται από ένα άθλιο, αγράμματο, σκωληκόβρωτο – τηλεοπτικό κατά βάση – κατεστημένο, μιας διεφθαρμένης ψευτοαστικής και νεοβάρβαρης αρπακτικής κεφαλαιοκρατίας με μιντιακά πλοκάμια.