Μάνος Δανέζης: Σκέψεις για ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα

 Διάλεξη του Καθηγητή Αστροφυσικής, κ. Μάνου Δανέζη, με θέμα: «Σκέψεις για ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα», στο πλαίσιο του Σεμιναριακού Κύκλου Ανθρωπιστικών Σπουδών «Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης», του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Φ. Σ. Παρνασσός.

ΠΗΓΗ

Τρόπος ζωής και δόγμα

"Εάν ο Θεός ήθελε τον άνθρωπο υποχείριο των επί της Γης αντιπροσώπων του, θα μας γέμιζε το κεφάλι με πίτουρα και δεν θα σκοτιζόταν να φτιάξει μερικά δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα…"

ΑΡΜΟΝΙΑ

« ἁρμονία ἐστὶ κρᾶσις καὶ σύνθεσις ἐναντίων»

 Πυθαγόρας 

 

Θα μπορούσε να πει κάποιος πως κατά κάποιο τρόπο έχουμε δυο μυαλά, ή καλύτερα, πως ακούμε δυο φωνές μέσα μας όταν για κάποιο λόγο ενεργοποιούνται αυτές οι "φωνές" από κάποιο ερέθισμα.
Η μία φωνή είναι αυτή του λογικού μας νου, ας την ονομάσουμε έτσι, η οποία χαρακτηρίζεται από την ικανότητα της να μπορεί να επεξεργαστεί δεδομένα, να τα "ζυγίζει" και να εξαγάγει λύσεις... η άλλη φωνή είναι η φωνή της παρόρμησης, των συγκινήσεων, των επιθυμιών, των παθών μας, των ζωωδών ενστίκτων μας και θα την ονομάσουμε φωνή του συγκινησιακού νου. 

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΡΧΟΣΟΥΝ ΘΑ ΕΚΛΕΙΝΑ

“Αλήθεια, αν δεν ερχόσουν θα έκλεινα».

Με τα λόγια αυτά απευθύνθηκε ο φύλακας της Ακρόπολης των Αθηνών στον Πρόκλο, όταν εκείνος ανέβηκε στην Ακρόπολη για να προσκυνήσει, την στιγμή που εκείνος επρόκειτο να κλειδώσει τις πόρτες λίγο πριν φύγει.

21 Δεκεμβρίου Χειμερινό Ηλιοστάσιο η Γέννησις του Διονύσου

Απόλλων, Διόνυσος η διπλή όψη του ιδίου νομίσματος.

Απόλλων ο ήλιος της ημέρας ο νικητής του Πύθωνα.

Διόνυσος ο ήλιος της νύχτας, ο θριαμβευτής τού θανάτου.

Ο Διόνυσος λατρεύτηκε σε όλα τα μήκη και πλάτης του κόσμου.

Στις 21 Δεκεμβρίου ο Ήλιος βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του, και φαίνεται να στέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει.
Μένει σταθερός από τις 21 έως τις 24 Δεκεμβρίου, όπου είναι και οι μικρότερες μέρες του χρόνου. Αυτές τις τρεις ημέρες φαίνεται σαν να μένει ακίνητος.

Το Άγιο Όρος (Χαλκιδική) και η Θεά Άρτεμις

Η Ελληνική µυθολογία αναφέρεται συχνά στη Χαλκιδική:

Το αρχαίο όνοµα της Κασσάνδρας ήταν Φέγρα, δηλαδή τόπος της φωτιάς. Πιστεύεται ότι ήταν η γη των Γιγάντων και το πεδίο µάχης του πολέµου µεταξύ των Θεών του Ολύµπου και των Γιγάντων, όταν οι τελευταίοι επιχείρησαν να εκδιώξουν τους Θεούς από τον Όλυµπο. Σύµφωνα µε ένα µύθο, ο Εγκέλαδος, ένας από τους Γίγαντες, καταπλακώθηκε από βράχο που πέταξαν εναντίον του οι Θεοί του Ολύµπου. Έτσι, ο «Εγκέλαδος-Σεισµός» γίγαντας, είναι θαµµένος στην Κασσάνδρα, αλλά µη έχοντας πεθάνει, από καιρό σε καιρό προσπαθεί να ελευθερωθεί από το βράχο που τον έχει καταπλακώσει και οι προσπάθειές του αποτελούν το φαινόµενο του σεισµού.

ΑΡΧΈΤΥΠΟ:ΜΕΔΟΥΣΑ

Η Μέδουσα, είναι η θνητή αδελφή των Γοργόνων, οι άλλες δύο είναι η ΕΥΡΥΑΛΗ (συναισθηματικές εξαρτήσεις) και η ΣΘΕΝΩ (θηριώδη ένστικτα κοινωνικής επιβουλής και επικράτησης) και είναι αθάνατες.
Τα ελαττώματα της θνητής Μέδουσας/εγωπάθεια/ματαιοδοξία υπόκεινται στην φθορά και τον θάνατο. 
Τα συναισθηματικά αδιέξοδα (ΕΥΡΥΑΛΗ), που δημιουργούν τα δράματα της ζωής και η επιθυμία κυριαρχίας (ΣΘΕΝΩ) δεν αποβάλλονται απο την ψυχή γι' αυτό και είναι αθάνατες.

Πέρα από τον (νέο)μεταμοντέρνο νου

http://www.sindinero.org

Πέρα από τον μεταμοντέρνο νου

Η σύγχρονη "δυτική κοσμοθέαση"(*) κυριαρχείται από τις υλιστικές αξίες της επιστήμης. Σύμφωνα με τον Huston Smith, Ph.D., αυτή η απόσυρση της έμφασης από τις ανθρώπινες αξίες -- και από ουσιώδη στοιχεία όπως το νόημα, η ποιότητα και ο στόχος -, έχει οδηγήσει σε γενικευμένη αλλοτρίωση και κοινωνικό αδιέξοδο.
 Μετατρέποντας την επιστημονική μέθοδο σε μεταφυσική φιλοσοφία, χάσαμε την πρόσβαση σε αυτά που η επιστημονική μέθοδος δεν είναι σχεδιασμένη για να παρέχει. Ακολουθώντας αυτή την κοσμοθέαση και τρόπο διαβίωσης, κερδίσαμε υλικές ανέσεις, χάνοντας όμως το βάθος και το σκοπό της ζωής μας.

Από συνέντευξη του Huston Smith στην τηλεοπτική εκπομπή Thinking Allowed.

* τα εισαγωγικά προστέθηκαν από εμάς

ΑΡΙΩΝΟΣ-ΕΤΟΠΙΑ

ΑΡΙΩΝΑΣ

Αφιερωμένο στον Αρίωνα (Γεώργιος Νασιάκος) που εδώ και χρόνια έφυγε από την χθόνα...
...αφήνοντας μας το Όραμα και τους στοχασμούς του. 

Το έργο του είναι αποτυπωμένο στα βιβλία του:

ΕΤΟΠΙΑ Α'
Η ιδανική πολιτεία των Ανθρώπων - Ελλήνων.
ΕΤΟΠΙΑ Β'
Η θεωρία της ακεραιότητας των υπερπλεγμάτων (με σύμπακτους Θεογονικούς-Κοσμογονικούς στοχασμούς).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΤΟΠΙΑ Β'

.

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ, Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ-ΔΙΟΤΙΜΑΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΝΤΖΥ ΣΑΜΙΟΥ- ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΟΤΙΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

http://www.youtube.com/user/oriaka

ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΙΣ

Μεταφέρθηκε στην βιβλιοθήκη: http://olixnosvivliothiki.blogspot.com/2012/06/blog-post_30.html

ΠΟΛΟΣ-ΑΠΟΛΛΩΝ

"Κανένας λοιπόν Έλληνας δεν θα φοβηθεί ποτέ να σκεφθεί πως δεν πρέπει οι θνητοί ν'ασχολούνται με τα θεία. Θα σκεφθεί το εντελώς αντίθετο, ότι το θείο ούτε είναι ποτέ άλογο ούτε αγνοεί κατά κάποιο τρόπο την ανθρώπινη φύση."

(Πλάτων "Επινομίς" 988)

       

Η Εκδίκηση των Θεών

«Καμία οφειλή που καθυστερείται η απόδοσή τους δεν φθείρει τόσο πολύ τις ελπίδες του αδικημένου ούτε τον ταπεινώνει τόσο, και καμία δεν αυξάνει τόσο πολύ τη θρασύτητα και την τόλμη του πονηρού όσο η οφειλή της τιμωρίας. Οι τιμωρίες που αντιμετωπίζουν αμέσως τις θρασείες πράξεις εμποδίζουν τα μελλοντικά αδικήματα και μαζί είναι η καλύτερη παρηγοριά για τα θύματα», Πλουτάρχου: Περί των υπό του θείου βραδέως τιμωρουμένων, 548Ε.

Αρκετοί ρωτούν γιατί οι Θεοί τιμωρούν και γιατί σε πολλά αποσπάσματα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας εμφανίζονται να εκδικούνται. Π.χ. οι Ερινύες κατά του Ορέστη, οι Θεές σκοτώνουν όσους τις δούν χωρίς αυτές να θέλουν, ο Θεός Διόνυσος τιμωρεί τον Πενθέα για την απιστία του, ο Θεός Απόλλων πλήττει με αρρώστιες τους κατοίκους των Δελφών διότι σκότωσαν τον Αίσωπο, κτλ.

Ἡρωικῶς Ζῆν

Συστατικὸ στοιχεῖο τῆς Ἑλληνικῆς στὰσεως ζωῆς, εἶναι τὸ ἡρωικὸ.

Ὁ Ὲλλην φιλοδοξεῖ νὰ σκέπτεται, νά ὁμιλεῖ, νὰ πρὰττη ἡρωικῶς.

ἡ παιδεὶα ποὺ ἐλὰμβανε, ἦταν ἀγωγὴ γιά ἒναν ἡρωικὸ τρόπο ζωῆς.

Τὸ "ἡρωικὸ" βεβαίος δέν περιορίζεται στό πολεμικό πεδίο.

Ἣρωες ὑπῆρξαν ὁ Ἀχιλεύς, ὁ Ἓκτωρ, ὁ Λεωνὶδας, ἀλλὰ καί ὁ Σωκρὰτης καὶ ὁ Πλὰτων.

Διότι ὁ ἡρωισμὸς δὲν εἶναι μὸνον φυσικός.

Εἶναι καί πνευματικός καί ψυχικός.

Ουράνιες κινήσεις

Πλάτων Τίμαιος 47 c

συγγενει̂ς
[47c] ἐκείναις οὔσας, ἀταράκτοις τεταραγμένας, ἐκμαθόντες δὲ καὶ λογισμω̂ν κατὰ φύσιν ὀρθότητος μετασχόντες, μιμούμενοι τὰς του̂ θεου̂ πάντως ἀπλανει̂ς οὔσας, τὰς ἐν ἡμι̂ν πεπλανημένας καταστησαίμεθα. φωνη̂ς τε δὴ καὶ ἀκοη̂ς πέρι πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος, ἐπὶ ταὐτὰ τω̂ν αὐτω̂ν ἕνεκα παρὰ θεω̂ν δεδωρη̂σθαι. λόγος τε γὰρ ἐπ' αὐτὰ ταυ̂τα τέτακται, τὴν μεγίστην συμβαλλόμενος εἰς αὐτὰ μοι̂ραν, ὅσον τ' αὐ̂ μουσικη̂ς
[47d] φωνῃ̂ χρήσιμον πρὸς ἀκοὴν ἕνεκα ἁρμονίας ἐστὶ δοθέν. ἡ δὲ ἁρμονία, συγγενει̂ς ἔχουσα φορὰς ται̂ς ἐν ἡμι̂ν τη̂ς ψυχη̂ς περιόδοις, τῳ̂ μετὰ νου̂ προσχρωμένῳ Μούσαις οὐκ ἐφ' ἡδονὴν ἄλογον καθάπερ νυ̂ν εἰ̂ναι δοκει̂ χρήσιμος, ἀλλ' ἐπὶ τὴν γεγονυι̂αν ἐν ἡμι̂ν ἀνάρμοστον ψυχη̂ς περίοδον εἰς κατακόσμησιν καὶ συμφωνίαν ἑαυτῃ̂ σύμμαχος ὑπὸ Μουσω̂ν δέδοται: καὶ ῥυθμὸς αὐ̂ διὰ τὴν ἄμετρον ἐν ἡμι̂ν καὶ χαρίτων
[47e] ἐπιδεα̂ γιγνομένην ἐν τοι̂ς πλείστοις ἕξιν ἐπίκουρος ἐπὶ ταὐτὰ ὑπὸ τω̂ν αὐτω̂ν ἐδόθη.


[απόδοση στα νεοελληνικά]
Η εξοικείωση με τις ουράνιες κινήσεις, μας επιτρέπει να κατανοούμε την σύμφυτη ορθότητα των μαθηματικών τους σχέσεων, οπότε μπορούμε να διορθώνουμε την πλάνη των εσωτερικών μας κινήσεων, μιμούμενοι τις απλανείς θεϊκές τροχιές.
Τα ίδια ισχύουν και για την φωνή και την ακοή. Οι θεοί μας τις δώρισαν για τον ίδιο σκοπό (όπως για την όραση) και για τις ίδιες αιτίες. Ο έναρθρος λόγος είναι προφανές ότι εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, συμβάλει δε αποφασιστικά στην εκπλήρωση του. Το ίδιο όμως ισχύει και για το μέρος εκείνο της μουσικής που χρησιμοποιεί φωνή και προσφέρεται στην ακοή - γιατί μας έχει δοθεί χάριν της αρμονίας. Η αρμονία περιέχει περιφορές συγγενείς προς τις τροχιές της ψυχής μας. Αυτός λοιπόν που επικαλείται τις Μούσες με σύνεση δεν προσφεύγει στην αρμονία (μουσική) επειδή θέλει να επιτύχει αλόγιστη (χωρίς λογική) ηδονή, όπως όλοι νομίζουν, αντιθέτως η αρμονία (μουσική) μας έχει δοθεί από τις Μούσες ως σύμμαχος στην προσπάθεια μας να επιβάλουμε τάξη στην διαταραγμένη κίνηση της ψυχής και να την φέρουμε σε αρμονία με τον εαυτό της (την υλική υπόσταση του ανθρώπου, το σώμα). Για τον ίδιο σκοπό οι Μούσες μας έδωσαν ως βοηθό τον ρυθμό, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από έλλειψη μέτρου και έχουν ελάχιστη χάρη.

ΡΥΘΜΟΙ

O ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου κατά τον Σωκράτη

Όταν ρωτήσανε τον Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων.
«Η μόρφωση (είπε), είναι θέμα συμπεριφοράς... 
Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

Ένας διάλογος του Πλωτίνου με το μαθητή του Πορφύριο. (Αξίζει να το διαβάσει ο καθένας!)

Ο Πλωτίνος θεμελιώνει και αναπτύσσει στις "Εννεάδες" τη θεωρία των τριών υποστάσεων. Βασικές αρχές της πλωτινικής θεωρίας είναι οι τρεις οντολογικές βαθμίδες του Όντος, Εν - Νους - Ψυχή. Με βάση αυτό το μεταφυσικό μοντέλο, όλο το πλωτινικό σύστημα δομείται από την οργανική ενότητα αυτών των υποστάσεων και οργανώνεται μέσα από την οντολογική τους ιεράρχηση. Ποιο συγκεκριμένα, στον πυρήνα της πλωτινικής οντολογίας εδρεύει το απόλυτα υπερβατό Εν - Αγαθό, αντίστοιχο του πλατωνικού Αγαθού, αιτία προέλευσης, απαρχή και σκοπός όλων των υπολοίπων υποστάσεων και των όντων που μετέχουν σ’ αυτές. Δεύτερος στην τάξη, ύστερος του Ενός και πρώτος άριστος φορέας του, βρίσκεται ο Νους. Ο πλωτινικός Νους, σύνθεση του αριστοτελικού Θεού και του πλατωνικού νοητού κόσμου των Ιδεών, μεταλαμβάνει της απόλυτης πρώτης λάμψης και σοφίας του Ενός, ένας αιώνιος, άφθαρτος, αμετάβλητος και αυτο - προσδιοριζόμενος Νους. Τρίτη και τελευταία στην μεταφυσική ιεραρχία του πλωτινικού συστήματος βρίσκεται η Ψυχή. Η πλωτινική Ψυχή, σε αντίθεση με την αιώνια αμεταβλητότητα του Νου, είναι μια διαρκώς μεταβαλλόμενη διαμορφωτική δύναμη, ποιητική αιτία του αισθητού κόσμου που κοσμεί και διοικεί όλο το Σύμπαν σύμφωνα με το αιώνιο νοητικό πρότυπο του Νου. Σήμερα γνωρίζουμε τη σκέψη του Πλωτίνου κυρίως μέσα από το θαυμάσιο έργο "Εννεάδες". Το 1794 και το 1817 ο τελευταίος Νεοπλατωνιστής Αγγλος Thomas Taylor εκδίδει το βιβλίο "the Works of Plotinus", στο οποίο περιγράφει ένα διάλογο του Πλωτίνου με το μαθητή του Πορφύριο, μέσα από τον οποίο προσπαθεί να σκιαγραφήσει τη σκέψη του Πλωτίνου.

Aς παρακολουθήσουμε πώς περίπου ήταν αυτός ο διάλογος:

Γιατί δεν μπορέσαμε να αντιδράσουμε, ή οι εν-τυπωμένες μας σκέψεις

Φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.
"Οι αγανακτισμένοι"...
Ένα μωσαϊκό ανθρώπων με μόνο ένα κοινό.
Έλλειψη χρημάτων για να επιβιώσουν. Πολλοί όπως και εγώ είχαμε άλλους λόγους που κατεβήκαμε στο σύνταγμα και είχαμε υπ' όψιν μας ότι "Οι αγανακτισμένοι" ήταν μια ξενόφερτη κίνηση (πέρα από τα ηρωικά αγόρια και κορίτσια, άντρες και γυναίκες που καθημερινά ήταν παρόντες κάνοντας ότι μπορούσαν). 
Εντάξει... πέρα από τις κομπίνες και προδοσίες των πολιτικών κλπ, γιατί και πως φτάσαμε ως εδώ;
Πότε θα κάναμε την αυτοκριτική μας;
Γιατί δεν οργανωθήκαμε;
Που είναι σήμερα "Οι Αγανακτισμένοι";
Τι μήνυμα περνάνε στον κόσμο; Αυτό ήτανε;
Δυστυχώς η αλήθεια είναι σκληρή : η ανεπάρκεια πολιτών σε ποιοτικό και αριθμητικό επίπεδο ήταν και είναι προφανής και δεδομένη.
Γιατί άλλο πολίτης, άλλο υπήκοος.


Με τι επίπεδο θα μπορούσαν οι υπήκοοι της πλατείας και μερικοί πολίτες, να οργανωθούν και να δράσουν;
Αυτό είναι και το πλεονέκτημα των "στρατών" του ΚΚΕ και Συνασπισμού. Αλλά... δεν ενώθηκαν με τον λαό! Δεν βοήθησαν! Τυχαίο; 
"Οι Αγανακτισμένοι" τελικά σκόρπισαν!


Ας πούμε τα πράγματα με το όνομα τους... Το θέμα είναι και πολιτικό αλλά και οντολογικό (αυτό δεν θα σας το πει κανένας αριστερός).

Πολλοί δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε καν σε οικογενειακό επίπεδο και σκοτώνονται μεταξύ τους και θα οργανωθούν;

ΟΡΦΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ