(Επαναδημοσίευσις)
"εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι"
"Ο ένας για μένα ισοδυναμεί με μυρίους, αν είναι ά ρ ι σ τ ο ς ."
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
Ακολουθούν αποσπάσματα από το βιβλίο "Ηράκλειτος" του Χ. Α. Λαμπρίδη
Εκδόσεις ΚΛΕΙΩ
Η αντίθεσις μεταξύ του ε ν ό ς και των μ υ ρ ί ω ν(*),
του αρίστου και των μη διακρινομένων πολιτών είναι φανερά.
Ο ά ρ ι σ τ ο ς είναι ο έχων την ν ό η σ ι ν και το μ έ τ ρ ο ν,
οι μ ύ ρ ι ο ι είναι οι πολλοί οι αποτελούντες την άμορφον μάζαν.
Άρα ο ά ρ ι σ τ ο ς αντιπροσωπεύει συμπύκνωσιν δυνάμεως
και με την νόησιν του είναι ωσάν αίρεται προς το εν,
ενώ οι μ ύ ρ ι ο ι είναι οι ρέοντες προς τα πολλά....
Αν ο είς (ένας) είναι έκφρασις του αρίστου νόμου,
τότε μύριοι και άριστος νόμος γίνονται είς,
εάν οι μ ύ ρ ι ο ι διά της φρονήσεως ενωθούν με το ξ υ ν ό ν (κοινόν).
*** * ***
(*) Οι πολλοί μή μετέχοντες του
κ ο ι ν ο ύ ν ο ύ και της φρονήσεως στερούμενοι δε ιδίας κρίσεως, παρασύρονται από τους " α ο ι δ ο ύ ς " των δήμων, δηλαδή τους ρήτορας,
και νομίζουν ότι η γνώμη του πλήθους δύναται να τους διδάξει και να υποδείξει τα χρήσιμα.
ΔΕΝ γνωρίζουν ότι στατιστικώς οι κακοί και επιθυμητικοί είναι πολλοί και ολίγοι οι διανοητικοί και δίκαιοι, άρα ζητούν την γνώσιν των ορθών εκ διδασκάλου κακού.
Οι "α ο ι δ ο ί" των δήμων είναι άπληστοι και άδουν αυτά τα οποία αρέσκουν είς τους δήμους.
Έχουν δε την ικανότητα να εξαπατούν με όργανον την ρητορικήν...
...ενώ οι σώφρονες θεωρούνται γελίοι!
Ο μέγας Ηράκλειτος είπε:
<<τις γάρ ατών νόος ή φρήν; Δήμων αοιδοίσι πείθονται και διδασκάλω χρείωνται ομίλω ούκ ειδότες ότι "οί πολλοί κακοί, ολίγοι δέ αγαθοί". >>
Προκλ.Αλκιβ. 1, 525, 21 (1864)
Σε νεοελληνική απόδοση:
<< ποίον δηλαδή νούν ή ποίαν φρόνησιν έχουν; Πείθονται είς αυτούς που κολακεύουν τον λαόν και έχουν ως διδάσκαλον τον όχλον, επειδή δεν γνωρίζουν ότι: "οι πολλοί είναι κακοί και ολίγοι οι καλοί". >>
Αποσπάσματα από το βιβλίο "Ηράκλειτος" του Χ. Α. Λαμπρίδη
Εκδόσεις ΚΛΕΙΩ
"ΟΥΚ ΙΕΡΟΝ ΠΕΙΘΟΥΣ ΙΕΡΟΝ ΑΛΛΟ ΠΛΗΝ ΛΟΓΟΣ
ΚΑΙ ΒΩΜΟΣ ΑΥΤΗΣ ΕΣΤ' ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΥΣΕΙ"
Ευριπίδου "Αντιγόνη"
