Ομάδα Δράσης Ενάντια στο νέο βιβλίο Γραμματικής Ε' και ΣΤ' Δημοτικού

Πολλοί πολίτες ενημερώνονται και ευαισθητοποιούνται για το θέμα, σχεδόν αποκλειστικά από το Διαδίκτυο (με εξαίρεση το "Παρόν", που έκανε πρωτοσέλιδη αναφορά), όπου υπάρχει ήδη σχετική ομάδα στο Facebook!

Ομάδα Δράσης Ενάντια στο νέο βιβλίο Γραμματικής Ε' και ΣΤ' Δημοτικού

ANOIXTH ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ Ι.ΚΑΖΑΖΗ ΚΑΙ Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ

«Εμείς δεν είπαμε ότι καταργήθηκαν τα γράμματα: "η, υ, ω, ξ, ψ" από το αλφάβητο! Όμως..που βλέπετε στο βιβλίο σαφή διάκριση:" φθόγγων-φωνηέντων" και"γραμμάτων-φωνηέντων"καθώς και "φθόγγων-συμφώνων" και "γραμμάτων-συμφώνων; Που βρίσκονται στο βιβλίο τα:"γράμματα-φωνήεντα" και τα "γράμματα-σύμφωνα"; Οι μαθητές των 11 και 12 χρόνων που θα κατατάξουν τα γράμματα "η, υ, ω,ξ, ψ, και τα δίψηφα "τσ" και "τζ"; Στα φωνήεντα ή στα σύμφωνα;  Πού θα ανατρέξουν να λύσουν την απορία τους;  Οι ελλείψεις και οι παραλείψεις (στην συγκεκριμένη περίπτωση η μη διάκριση Φθόγγων: φωνηέντων και συμφώνων και Γραμμάτων: φωνηέντων και συμφώνων) δημιουργούν σύγχυση.»


Μετά την :"διαδικτυακή «θύελλα», δεδομένης και της εθνικιστικής υπερβολής που ακολουθεί αντίστοιχα θέματα τις τελευταίες ημέρες, καθώς πολλοί ανήρτησαν σχόλια περί νόθευσης της ελληνικής γλώσσας με τη χρήση ανεπίτρεπτων νεωτερισμών" ...όπως γράφει η... έγκριτη εφημερίδα"Το Βήμα", προέβει σε δηλώσεις ο πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας κος Ι. Καζάζης, ώστε να μας καθησυχάσει. Δήλωσε:


«Κανένα γράμμα δεν αφαιρείται ούτε παραλείπεται στο διδασκόμενο σχολικό εγχειρίδιο »Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε΄και ΣΤ΄ Δημοτικού» το οποίο χρησιμοποιείται από το 2010-11» 


και συνεχίσε επισημαίνοντας:


Πρώτον, «τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, τα οποία χρησιμοποιούμε στον γραπτό λόγο είναι εικοσιτέσσερα (24). Επομένως κανένα γράμμα δεν αφαιρείται ούτε παραλείπεται στο διδασκόμενο σχολικό εγχειρίδιο».

Δεύτερον, «Οι φθόγγοι (ή ήχοι) που χρησιμοποιούνται στον προφορικό λόγο διακρίνονται σε φωνήεντα και σύμφωνα. Όπως διδάσκει ομόφωνα η επιστήμη της γλωσσολογίας (από τη μεγάλη ή «κρατική» Γραμματική Τριανταφυλλίδη του 1940 ως εκείνη των Κλαίρη -Μπαμπινιώτη του 2011), τα φωνήεντα, δηλαδή οι φωνηεντικοί φθόγγοι, είναι πέντε (5) (a, e, i, o, u), ενώ τα γράμματα, δηλαδή η γραπτή απόδοσή τους, είναι δώδεκα (12): επτά μονά γράμματα (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) και πέντε διγράμματα: τα ει, οι, υι (για τη γραπτή απόδοση του φθόγγου /i/), το αι (για την απόδοση του /e/), και το ου (για τη γραπτή απόδοση του /u/)».

Τρίτον, «σε πολύ παλαιότερες -προεπιστημονικές– σχολικές γραμματικές συγχέονταν οι φθόγγοι (ό,τι προφέρουμε) με τα γράμματα (ό,τι γράφουμε). Αντίθετα, στην εν χρήσει σχολική «Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε” και ΣΤ” Δημοτικού», και η επιστημονική διάκριση ακουόμενων ήχων και γραφόμενων συμβόλων παρουσιάζεται με απλότητα και ακρίβεια, και η άσκηση των μαθητών στην ορθή γραφή είναι συστηματική και αναλυτική μέσα από σαφείς και κατάλληλες ασκήσεις.
Εδώ και η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία τηρείται (αυτή που επιβάλλει την ποιοτική και την αριθμητική διάκριση “φθόγγων” και “γραμμάτων’) και η επιστημονική αλήθεια εκφράζεται στο ακέραιο».

Τέταρτον, «η επιστημονική ορθότητα αποτελεί τη μόνη βάση τόσο για την ορθή εκπαίδευση των Ελλήνων μαθητών, όσο και για την προάσπιση της Ελληνικής Γλώσσας.»


Υπενθυμίζουμε ότι ο κος Καζάζης διορίστηκε από την κα Διαμαντοπούλου...(Σύμφωνα με σχετική απόφαση της Υπουργού Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κας Αννας Διαμαντοπούλου συγκροτήθηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, το οποίο έχει ως ακολούθως:
1. Ιωάννης Καζάζης, Καθηγητής του Τμ. Φιλολογίας του Πανεπιστημίου ΑΠΘ [ως Πρόεδρος], με αναπληρωτή τον Δημήτριο Κουτσογιάννη, Επίκουρο Καθηγητή Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ....) http://www.ggae.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=1007&cnode=22


Στις 13 Ιουλίου ακολούθησε παρέμβαση του κου Μπαμπινιώτη. Ο καθηγητής γλωσσολογίας και πρώην υπουργός Παιδείας κ. Γ. Μπαμπινιώτης δήλωσε τα εξής:
«Πληροφορούμαι ότι έχει εγερθεί ζήτημα για το πόσα είναι τα φωνήεντα τής γλώσσας μας! Πέντε (5), όπως γράφει η νέα σχολική γραμματική (και η γραμματική Τριανταφυλλίδη ήδη από το 1940! και η δική μας επιστημονική γραμματική Κλαίρη -Μπαμπινιώτη 2011), ή επτά (7), όπως μαθαίναμε στις παλαιότερες σχολικές γραμματικές;
Επιστημονική γλωσσολογική απάντηση: τα φωνήεντα ως φθόγγοι είναι πέντε (a, e, o, i, u). Τα γράμματα με τα οποία τα γράφουμε είναι επτά (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) ή, ακριβέστερα, δώδεκα (12), αν προσθέσουμε τα διγράμματα ει, οι, υι (που χρησιμοποιούμε επίσης για τη γραπτή απόδοση τού φθόγγου i), το αι (για την απόδοση τού e) και το ου (για την απόδοση τού u).

Ήτοι:
φθόγγος a = γράμμα α
φθόγγος e = γράμμα ε και δίγραμμα αι (επαινώ)
φθόγγος o = γράμματα ο και ω (χώρος)
φθόγγος i = γράμματα ι, η, υ (κυρία, τύπος) και διγράμματα ει, οι, υι (ειρηνικοί, υιός)
φθόγγος u = δίγραμμα ου (πού)

Στην παλαιότερη σχολική γραμματική -προτού αναπτυχθεί η φωνητική και η φωνολογία στην επιστήμη τής γλωσσολογίας- συγχέονταν οι φθόγγοι (οι ήχοι που προφέρουμε στη γλώσσα μας) με τα γράμματα (με τους τρόπους που παριστάνουμε στη γραφή μας τους ήχους, δηλ. τους φθόγγους).

Στη γλώσσα μας προφέρουμε πέντε (5) φωνηεντικούς φθόγγους, πέντε (5) φωνήεντα, αλλά έχουμε περισσότερα γράμματα, επτά μονογράμματα (7) και 5 διγράμματα για να δηλώνουμε στη γραφή των λέξεων τα 5 φωνήεντα: για τον φθόγγο /i/ (τον αποδίδω φωνητικώς) που προφέρουμε λ.χ. στη λέξη πύλη (για λόγους που συνδέονται με την ετυμολογία και την ιστορική ορθογραφία τής λέξης) χρησιμοποιούμε στη γραπτή απόδοση τής λέξης τα γράμματα υ και η. Για τον φθόγγο /i/ που προφέρουμε στη λέξη θείοι χρησιμοποιούμε τα διγράμματα ει και οι» και κατέληξε: «Προσοχή! Είναι κρίμα -αν όχι ντροπή- να ξαναγυρίσουμε σήμερα στον 21ο αιώνα στα λάθη, δηλαδή στη σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων ή, αλλιώς, στη σύγχυση προφοράς και γραφής, που γίνονταν στις παλαιότερες γραμματικές. Έχουμε τόσα άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε»



ANOIXTH ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ Ι.ΚΑΖΑΖΗ ΚΑΙ Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ:



Εμείς κύριοι γνωρίζουμε την διαφορά Φθόγγων-Γραμμάτων.
 Φθόγγοι= οι ήχοι που βγαίνουν από το στόμα.
Γράμματα= τα γραπτά σύμβολα που παριστάνουν τους φθόγγους.
Η διάκριση αυτή υπάρχει στο εν λόγω βιβλίο της Ε' και Στ' Δημοτικού;
Τα παιδιά του Δημοτικού, οι τελικοί αποδέκτες αυτού του βιβλίου,κύριοι, δεν έχουν τίποτα αυτονόητο σε αυτή την ηλικία και γι'αυτόν το λόγο τα βιβλία πρέπει να είναι σαφέστατα!
Οι θέσεις σας και το κύρος σας σας υποχρεώνουν να είστε πολύ υπεύθυνοι όσον αφορά το περιεχόμενο των βιβλίων.
Που είδε ο κύριος Καζάζης την "επιστημονική διάκριση ακουομένων και γραφομένων συμβόλων" στο βιβλίο;

Στην επόμενη εικόνα όπου αναφέρονται τα φωνήεντα και τα σύμφωνα, δεν διευκρινίζεται ότι πρόκειται για φθόγγους.

Γιατί λείπουν από τους "Φθόγγους-Σύμφωνα" οι: "ξ, ψ, τσ, τζ";
Οι φθόγγοι-σύμφωνα:"μπ, ντ, γκ" έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα;
Οι "ξ, ψ, τσ, τζ" δεν είναι φθόγγοι;
Με ποιό σκεπτικό παραλείφθησαν οι: "ξ, ψ, τσ, τζ" και προτιμήθηκαν οι:"μπ, ντ, γκ";
Οφείλεται σε επιστημονικούς λόγους;...


Μας ενδιαφέρει η επιστημονική τεκμηρίωση σας στο συγκεκριμένο ερώτημα.



Επίσης σας ερωτούμε: που βλέπετε στο βιβλίο σαφή διάκριση:" φθόγγων-φωνηέντων" και "γραμμάτων-φωνηέντων" καθώς και "φθόγγων-συμφώνων" και "γραμμάτων-συμφώνων";



Οι συγγραφείς του βιβλίου αναφέρουν τους "φθόγγους φωνήεντα" και τους περισσότερους από τους "φθόγγους σύμφωνα" (όχι όλους). Εφόσον ο γραπτός λόγος δεν έχει καταργηθεί, οι συγγραφείς του βιβλίου είναι υποχρεωμένοι να αναφερθούν και στα γραπτά σύμβολα φωνήεντα και σύμφωνα.

Εμείς δεν είπαμε ότι καταργήθηκαν τα γράμματα: "η, υ, ω, ξ, ψ" από το αλφάβητο, όπως μας εξηγήσατε στις ανακοινώσεις σας, αφού το αλφάβητο που παρουσιάζει το βιβλίο έχει όλα τα γράμματα.

Αυτό που θέλουμε να μας απαντήσετε όμως είναι:

που βρίσκονται στο βιβλίο τα:"γράμματα-φωνήεντα" και τα "γράμματα-σύμφωνα";



Οι μαθητές των 11 και 12 χρόνων που θα κατατάξουν τα γράμματα "η, υ, ω,ξ, ψ, και τα δίψηφα "τσ" και "τζ";  Στα φωνήεντα ή στα σύμφωνα; Πού θα ανατρέξουν να λύσουν την απορία τους; 

Το θεωρείτε αυτονόητο ότι όλοι οι μαθητές του Δημοτικού, ηλικίας 11 και 12 ετών, κατέχουν τους κανόνες της Γραμματικής και η διάκριση φθόγγων και γραμμάτων τούς είναι έμφυτη; (Βλ. εισήγηση Φιλιππάκη-Warburton)
Αν ένα βιβλίο, ειδικά σχολικό, έχει ελλείψεις και παραλείψεις είναι κακό και πρέπει να αποσύρεται, ή να διορθώνεται.



Οι ελλείψεις και οι παραλείψεις (στην συγκεκριμένη περίπτωση η μη διάκριση Φθόγγων: φωνηέντων και συμφώνων και Γραμμάτων: φωνηέντων και συμφώνων) δημιουργούν σύγχυση.
Η σύγχυση κάθε άλλο παρά σκοπός σχολικού εγχειριδίου πρέπει να είναι.
Είναι άξιον απορίας πώς εσείς, που κατέχετε, αυτές τις νευραλγικές θέσεις (όπως και άλλοι) στον τομέα της Παιδείας, δεν εννοείτε ότι δεν μιλάμε για το αλφάβητο, αλλά για τη μη διάκριση φθόγγων και γραμμάτων όσον αφορά τα φωνήεντα και τα σύμφωνα και την παράλειψη ορισμένων φθόγγων (των ξ, ψ, τσ, τζ) στο βιβλίο.

Η σύγχυση κάθε άλλο παρά σκοπός σχολικού εγχειριδίου πρέπει να είναι.
Είναι άξιον απορίας πώς εσείς, που κατέχετε, αυτές τις νευραλγικές θέσεις (όπως και άλλοι) στον τομέα της Παιδείας, δεν εννοείτε ότι δεν μιλάμε για το αλφάβητο, αλλά για τη μη διάκριση φθόγγων και γραμμάτων όσον αφορά τα φωνήεντα και τα σύμφωνα και την παράλειψη ορισμένων φθόγγων (των ξ, ψ, τσ, τζ) στο βιβλίο.



Κλείνουμε λέγοντας ότι εφόσον είστε υπέρμαχοι της σαφήνειας, πρέπει να φροντίσετε να αποκατασταθεί η σαφήνεια, δηλαδή η διάκριση φθόγγων, (όλων των φθόγγων)και γραμμάτων.

«η επιστημονική ορθότητα αποτελεί τη μόνη βάση τόσο για την ορθή εκπαίδευση των Ελλήνων μαθητών, όσο και για την προάσπιση της Ελληνικής Γλώσσας.»Ι. Καζάζης

«Στην παλαιότερη σχολική γραμματική -προτού αναπτυχθεί η φωνητική και η φωνολογία στην επιστήμη τής γλωσσολογίας- συγχέονταν οι φθόγγοι (οι ήχοι που προφέρουμε στη γλώσσα μας) με τα γράμματα (με τους τρόπους που παριστάνουμε στη γραφή μας τους ήχους, δηλ. τους φθόγγους)......«Προσοχή! Είναι κρίμα -αν όχι ντροπή- να ξαναγυρίσουμε σήμερα στον 21ο αιώνα στα λάθη, δηλαδή στη σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων ή, αλλιώς, στη σύγχυση προφοράς και γραφής, που γίνονταν στις παλαιότερες γραμματικές. Έχουμε τόσα άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε»Γ. Μπαμπινιώτης

Αυτό λέμε και εμείς. Πρέπει να αποφευχθεί η σύγχυση των μαθητών. Αναμένουμε τις θέσεις σας.

Η σημασία της Μουσικής

Η σημασία της Μουσικής

Οι Πυθαγόρειοι επέδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη µουσική. Ως προς το θέµα µάλιστα αυτό οφείλουµε να αναφέρουµε, πέραν του ίδιου του Πυθαγόρα, τον Ιππάσιο τον Μεταποντίνο, τον Αριστόξενο τον Ταράντιο και τον Νικόµαχο τον Γεράσιο. Συµφιλιώνοντας τις αντίρροπες αρχές που υπεισέρχονται στη συγκρότηση κάθε όντος, η αρχή της αρµονίας αποτελεί την αναλογία που, σε κάθε πεδίο, συνενώνει τα διχονοούντα στοιχεία. Απαντάται φυσικά στη µουσική, όπου οι έννοιες της συµφωνίας και της διαφωνίας διαδραµατίζουν ιδιαίτερα σηµαντικό ρόλο.
Η µουσική, άλλωστε, υποκρύπτει µέσα της σε λανθάνουσα κατάσταση ολόκληρη αριθµητική, την οποία οι Πυθαγόρειοι, επιχείρησαν να αναδείξουν, τονίζοντας τον ουσιώδη ρόλο του αριθµού και της αναλογίας.

Σύγχρονη γλωσσολογία. Επιστήμη; Η υπηρέτης;...

Κακά τα ψέμματα, ποτέ δεν διδάχθηκε η γραμματική της Ελληνικής γλώσσας όπως θα έπρεπε. Και αυτή του κυρίου Τσολάκη "έμπαζε". Με αυτό όμως θα ασχοληθούμε, όπως φυσικά και με το βιβλίο της γραμματικής της Ε και ΣΤ δημοτικού, σε επόμενη ανάρτηση, εκτενώς. Τώρα ας δούμε κάποιους πιθανούς λόγους της κακοποίησης της γραμματικής... 
Στο άρθρο με τίτλο:"Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΕΠΑΦΗ!"  που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. "Αλέξανδρος Δελμούζος" και αναρτήθηκε και στον λύχνο και σε πολλές ιστοσελίδες, ο σύλλογος διαχώρισε την θέση του  λέγοντας  πως το άρθρο εκπροσωπεί άποψη μέλους του συλλόγου αλλά  "σε καμιά περίπτωση αυτό δε σημαίνει ότι τα συγκεκριμένα άρθρα εκφράζουν τις θέσεις του Συλλόγου." Δείτε την ανακοίνωση εδώ. 

Το γεγονός ότι ο σύλλογος διαχωρίζει τη θέση του (γιατί κύριοι;) από τον αρθρογράφο δεν σημαίνει τίποτα, ούτε αναιρεί το εγκληματικό γεγονός.


Το συντελούμενο έγκλημα κατά της Ελλάδας, όπως η μείωση των μισθών και των συντάξεων, τα χαράτσια και οι φόροι, η έλλειψη φαρμάκων, η βία...είναι αποτέλεσμα της αποκοπής των Ελλήνων από το μεγαλύτερο "όπλο" τους...την γλώσσα! Αυτό για την πλειοψηφία των Ελλήνων ήταν και εξακολουθεί να είναι πέρα των προφανών αιτιών...


Κι όμως συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό ώστε να φτάσουμε εδώ .  γιατί δυστυχώς δεν φανήκαμε ικανοί να κρίνουμε σωστά "ελλείψει εργαλείων"... 



...δηλαδή... 


...σωστού τρόπου διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας.


Ας "ιχνογραφήσουμε" το γιατί.

Επανεκκίνηση..με το σωστό.. βήμα!

Πέντε οπτικο..ακουστικά.. ένα μήνυμα.......από εμπρός πρός τα πίσω...και εμπρός.....με το σωστό.. βήμα...


Λίστα αναπαραγωγής με 5 οπτικοακουστικά:
Α) ΤΡΟΠΟΣ (Έλξεις-Επιλογές)
Β) ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ
Γ) ΜΝΗΜΕΣ
Δ) O ΠΑΛΜΟΣ
Ε) Ο ΧΟΡΟΣ

ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ-ΣΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ-ΣΤΟ ΕΛΛ. ΑΛΦΑΒΗΤΟ! ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ

Σας παραθέτω ένα κείμενο με ανησυχία για την ελληνική μας γλώσσα την οποία επιχειρούν να αλλοιώσουν τα φερέφωνα της παγκοσμιοποίησης Δραγώνα, Ρεπούση κ.α.Αν και όσα καταγγέλλονται στην ανάρτηση έχουν βάση και πρέπει να μας προβληματίσουν εν τούτοις καλό είναι για τον μελετητή να διαβάσει τα 2 αρχεία (pdf) που παραθέτω στο τέλος σε συνδέσμους. Στο πρώτο θα δείτε το άρθρο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αλέξανδρος Δελμούζος με εικόνες από το βιβλίο Γραμματικής και στο δεύτερο καταγράφεται η άποψη της Ειρήνης Φιλιππάκη- Warburton και πως αντιλαμβάνεται η ίδια την γραμματική.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΕΠΑΦΗ!

Με μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε πως πρόσφατα (Νοέμβριος 2011) διανεμήθηκε προς διδασκαλία, στα δημοτικά σχολεία της χώρας μας ένα καινούργιο βιβλίο γραμματικής, για την Ε΄ και ΣΤ΄ τάξη, αντικαθιστώντας την μέχρι τώρα ισχύουσα γραμματική του Μανώλη Τριανταφυλλίδη, η οποία εδιδάσκετο πλέον των 30 χρόνων.
Σύμφωνα με την καινούργια γραμματική που... συντάχθηκε από τους: κ. Ειρήνη Φιλιππάκη – Warburton, κ. Μιχάλη Γεωργιαφέντη, κ. Γεώργιο Κοτζόγλου και την κ. Μαργαρίτα Λουκά και εκδόθηκε από τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, με την ευθύνη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ανακαλύπτουμε πως:

τα φωνήεντα της Ελληνικής Γλώσσας είναι 5 (πέντε)!!!

Τα: α, ε, ι, ο, και το ου. Καθώς και ότι τα φωνήεντα η, υ, ω έχουν καταργηθεί!!!

Και τα σύμφωνα από 17, έμειναν μόνον τα 15!!! Τα ξ και ψ δεν υπάρχουν πλέον!!!

Σημειωτέον, πως στα φωνήεντα συγκαταλέγεται και ο δίφθογγος «ου», καθώς και στα σύμφωνα συμπεριλαμβάνονται τα δίψηφα σύμφωνα ντ, μπ, γκ!.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς στον πρόλογο του βιβλίου : «Στόχος του εγχειριδίου είναι να οδηγήσει με τρόπο ευχάριστο και παιγνιώδη τους μικρούς μαθητές στην συνειδητοποίηση του συστηματικού χαρακτήρα της γλώσσας. …Τα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά του βιβλίου Γραμματική Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού υπαγόρευσαν κάποιες απαραίτητες απλοποιήσεις αλλά και ορισμένες σημαντικές διαφοροποιήσεις από τις παραδοσιακές γραμματικές»!!!!!!!

Περί αυτοκτονίας....

 *Ήμουν λυπημένος επειδή δεν είχα παπούτσια να φορέσω....μέχρι που είδα    κάποιον που δεν είχε πόδια....* (Αγνώστου) .

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ, Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ-ΔΙΟΤΙΜΑΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΝΤΖΥ ΣΑΜΙΟΥ- ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΟΤΙΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

http://www.youtube.com/user/oriaka

"MΙΚΡΑ" ΚΑΙ ΗΧΗΡΑ....

Η ΕΝΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ¨ΤΣΙΠΑΡΙΣΜΑ¨ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΩΝ Η.Π.Α ΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ¨ΕΚΛΕΚΤΟ¨ ΟΜΠΑΜΑ. 
ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΑΝΑΨΕ. Ο ¨ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗΣ¨ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ¨ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ¨ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΟΠΛΙΣΜΟ ΣΤΗΝ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗ. 
Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΧΙΛΑΡΙ ΡΟΝΤΑΜ ΚΛΙΝΤΟΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΠΙ ΠΟΔΟΣ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΕΚΤΕΛΩΝΤΑΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΟΤΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ ΑΝΙΣΧΥΡΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΚΛΟΙΟ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ. ΤΕΤΟΙΟ ¨ΤΡΕΞΙΜΟ¨ ΔΕΝ ΕΡΙΞΕ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ. 
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΚΛΙΝΤΟΝ ΤΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΕΠΑΞΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ ΛΕΣ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΗΠΑ! (…ΟΧΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ).

ΙΝΚΑ: “Μην παραλάβετε την Κάρτα Φακελώματος του Πολίτη”!

To Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝΚΑ): “καλεί τους πολίτες να MHN παραλάβουν τέτοιες κάρτες, με βάση το Ελληνικό Σύνταγμα και τις διακηρύξεις των δικαιωμάτων του Ανθρώπου”:

Δεν μας έφταναν η κατάργηση και μείωση των μισθών και των συντάξεων, αυξήσεις φόρων, κατάργηση δικαιωμάτων και αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης.

Το Γαλάτσι

Μέρος από το Γαλάτσι του 1920

Οι πρώτοι επισκέπτες στο Γαλάτσι αρχίζουν να καταφθάνουν το 1850.
Είναι βοσκοί από την Στερεά Ελλάδα και κυρίως από την επαρχία Δωρίδας που φτιάχνουν προσωρινές κατοικίες για να ξεκαλοκαιριάζουν τα τα κοπάδια τους.
Λίγα χρόνια αργότερα η ανάπτυξη της Αθήνας επιβάλλει τη δημιουργία νέων κατοικιών και κατά συνέπεια την παραγωγή πρώτων υλών για την κατασκευή τους. Έτσι δημιουργούνται τα πρώτα ασβεστοκάμινα.
Μάλιστα, το 1887 ο Κοντόπουλος, ταγματάρχης του Υπ. Γεωργίας, εξανίσταται στον πρωθυπουργό Χαρ. Τρικούπη για την οικολογική καταστροφή που προκαλούν τα Καμίνια στην Αθήνα. Συναντά όμως την αντίδραση των ιδιοκτητών τους, που φτάνουν μέχρι τον Άρειο Πάγο και εξασφαλίζουν τελικά την άδεια για τη λειτουργία τους.

ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΜΕ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΟ ΤΙΤΛΟ ΕΚΑΝΕ...

ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΜΕ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΟ ΤΙΤΛΟ ΕΚΑΝΕ...: ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΠΑΥΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΕ Ο ΤΟΤΕ ΥΦ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ   ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ Τ...

Έντονη διαμαρτυρία των ομογενών της Γερμανίας για το επικείμενο κλείσιμο των ελληνικών σχολείων

Σχόλιο του λύχνου
Παρόμοια προβλήματα υπάρχουν σε όλες τις χώρες όπου υπάρχουν Ελληνικά σχολεία. Όταν οι αμοιβές των Ελλήνων εκπαιδευτικών και καθηγητών που αποστέλονται με απόσπαση από την Ελλάδα, έχουν διασκορπιστεί στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, θα πρέπει και οι Ελληνικές κοινότητες και οι κατά τόπους εκκλησίες να βοηθήσουν τους παραπάνω ώστε να τους στηρίξουν και να μείνουν σε αυτές τις χώρες ώστε να συνεχίσουν το εκπαιδευτικό λειτούργημα τους. Επίσης οι διδακτικοί χώροι (αν δεν υπάρχουν ιδιόκτητοι...) αν συμβάλουν όλοι θα βρεθούν.
Ας δώσουν κάτι για τα παιδιά και την γλώσσα μας, επιτέλους και ας μην έχουν οικονομικό κέρδος...
Αυτό το σχόλιο αναφέρεται γενικά και όχι συγκεκριμένα σε κάποιο σχολείο... Αυτοί που ξέρουν θα καταλάβουν.

Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί της Βάδης Βυρτεμβέργης

«ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ»

 Τα τελευταία χρόνια είμαστε μάρτυρες της άδικης, ανεπίτρεπτης και εγκληματικής προσπάθειας για τη διάλυση της ελληνόγλωσσης Εκπαίδευσης στη Γερμανία. Η απαξίωση αυτή κορυφώθηκε με την

ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΙΣ

Μεταφέρθηκε στην βιβλιοθήκη: http://olixnosvivliothiki.blogspot.com/2012/06/blog-post_30.html

Η Τέχνη Του Πολέμου

Μεταφέρθηκε στην βιβλιοθήκη: http://olixnosvivliothiki.blogspot.com/2012/06/blog-post.html

Πνευματικό εμβατήριο

Ομπρός. βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ΄ την Ελλάδα

Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ' τον κόσμο!

Τι, ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη,

κι α, ιδέτε, χώθηκε τ' αξόνι του βαθιά μες στο αίμα!

Ομπρός, παιδιά, και δε βολεί μοναχός του ν' ανέβει ο ήλιος

σπρώχτε με γόνα και με στήθος να τον βγάλουμε απ' τη λάσπη,

σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ' το γαίμα.

'Δέστε, ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδερφοί του!

Ομπρός, αδέρφια, και μας έζωσε με τη φωτιά του,

ομπρός, ομπρός, κ' η φλόγα του μας τύλιξε, αδερφοί

μου!

Ομπρός, οι δημιουργοί!...

Την αχθοφόρα ορμή  σας  στυλώστε με κεφάλια και με πόδια, μη βουλιάξει ο ήλιος!

 ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ 

Μία πνευματική συνωμοσία...

 

 

Στην επιφάνεια της Γης αυτή ακριβώς τη στιγμή υπάρχουν πόλεμοι και βία και τα πάντα φαίνονται φρικτά. Όμως, την ίδια στιγμή, κάτι πολύ ήσυχο, ήρεμο και καλά κρυμμένο συμβαίνει και συγκεκριμένοι άνθρωποι καλούνται από ένα ανώτερο Φως. Μία χαμηλών τόνων επανάσταση γεννιέται από μέσα προς στα έξω.

Από τα κάτω προς τα πάνω. Πρόκειται για μία παγκόσμια επιχείρηση. Μία πνευματική συνωμοσία. Υπάρχουν κύτταρα αυτής της επιχείρησης σε κάθε έθνος αυτού του κόσμου. Δεν θα μας δείτε στην τηλεόραση ούτε θα διαβάσετε για εμάς στις εφημερίδες ούτε πρόκειται να ακούσετε τα λόγια μας στο ραδιόφωνο.

H Αφροδίτη θα διασχίσει το πρόσωπο του Ήλιου - 6 Ιουνιου

Στις 5 και 6 Ιουνίου 2012 μετά από την σεληνιακή έκλειψη της 4ης Ιουνίου θα γίνει ένα σπάνιο φαινόμενο στον ουρανό της γης. Ο πλανήτης Αφροδίτη θα διασχίσει το πρόσωπο του Ήλιου.
Είναι η τελευταία φορά μέσα στον 21ο αιώνα που τα μάτια των ανθρώπων θα αντικρίσουν αυτό το σπάνιο φαινόμενο μέχρι να το ξαναδούμε και πάλι στο πολύ μακρινό μέλλον του 22ο αιώνα το 2117.


Σε αυτήν την ανισόρροπη χειμερινή περίοδο που πέρασε ο πλανήτης γη υποδέχεται την άνοιξη και την καλοκαιρία με την Αφροδίτη πιο φωτεινή στον νυχτερινό ουρανό που θα λάμπει σαν ¨φαναράκι¨. Μετά την εξαφάνιση της Αφροδίτης πίσω από τον Ήλιο, θα κάνει την εμφάνιση της στις 5 Ιουνίου με το πέρασμα της μπροστά από τον Ήλιο. Βέβαια δεν θα μπορούμε να την δούμε με γυμνό μάτι λόγω της λαμπρότητας του Ήλιου αλλά αυτό το σπάνιο φαινόμενο θα μπορείτε να το δείτε μόνο μέσα από ειδικά τηλεσκόπια και φακούς όπου θα αντικρίσετε μια μαύρη κηλίδα να κινείται αργά μπροστά από τον Ηλιακό δίσκο.

Αυτό είναι το σπανιότερο αστρονομικό γεγονός. Στην ιστορία τώρα , μεταξύ
2000 π.Χ. 4000 μ.Χ. , υπήρξαν μόνο 81 διελεύσεις της Αφροδίτης. Οι άνθρωποι έχουν καταγράψει μόνο έξι από αυτές (το 1518, 1526, 1631, 1639, 1761, 1769, 1874, 1882, και πιο πρόσφατα, το 2004). Δεν είναι αδύνατο όμως στην αρχαιότητα να είχαν παρατηρήσει την διέλευση του πλανήτη Αφροδίτη στην ανατολή η την δύση του Ήλιου.
Ή ίσως κάποιος αρχαίος παρατηρητής άστρων να παρατήρησε το φαινόμενο και να ανάφερε την Αφροδίτη ως «το σκοτεινό σημάδι του Ήλιου».

ΠΟΛΟΣ-ΑΠΟΛΛΩΝ

"Κανένας λοιπόν Έλληνας δεν θα φοβηθεί ποτέ να σκεφθεί πως δεν πρέπει οι θνητοί ν'ασχολούνται με τα θεία. Θα σκεφθεί το εντελώς αντίθετο, ότι το θείο ούτε είναι ποτέ άλογο ούτε αγνοεί κατά κάποιο τρόπο την ανθρώπινη φύση."

(Πλάτων "Επινομίς" 988)

       

Η μουσικότητα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας

 

AΔΩ = Τραγουδώ

                  ΑΥΔΗ= Ομιλία, η ελληνική φωνή.

«Η αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την ελληνική γλώσσα (βιβλίο Γκίνες). Η ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια». (Μπιλ Γκέιτς).

«Η ελληνική και η κινέζικη είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την ελληνική». (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

 Tο πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχθηκε η Ελληνική γλώσσα ήταν η μεταρρύθμιση του 1976 με την κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών και η δια νόμου καθιέρωση της Δημοτικής και του μονοτονικού, που σήμερα κατάντησε ατονικό. Έτερο μεγάλο πλήγμα είναι ότι η οικογένεια και ο δάσκαλος αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση, που ασκεί ολέθρια επίδραση όχι μόνο στην γλώσσα, αλλά και στον χαρακτήρα και στο ήθος. (Αντώνης Κουνάδης, ακαδημαϊκός) 

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, ξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα. 

Μετρώντας τις διαφορετικές λέξεις που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι όλες έχουν από αρκετές χιλιάδες, άρα είναι αδύνατο να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσες και οι λέξεις μιας γλώσσας, γιατί κανένας δε θα θυμόταν τόσα πολλά σύμβολα. 

Το ίδιο ισχύει και με τις διαφορετικές συλλαβές των λέξεων (π.χ. τις: α, αβ, βα, βρα, βε, ου) που έχει η κάθε γλώσσα.

Μετρώντας επίσης τους διαφορετικούς φθόγγους των λέξεων (τους: α, β, γ.) που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι αυτοί είναι σχετικά λίγοι, είναι μόλις 20, δηλαδή οι εξής: α, ε, ο, ου, ι, κ, γ, χ, τ, δ, θ, π, β, φ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ , όμως, αν καταγράφουμε τις λέξεις μόνο ως έχουν φθογγικά, δε διακρίνονται οι ομόηχες, π.χ.: «τίχι» = τείχη, τοίχοι, τύχη, τύχει, «καλί» = καλοί & καλή & καλεί. Επομένως, δεν είναι δυνατό να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσοι και οι διαφορετικοί φθόγγοι των λέξεων. Προ αυτού του προβλήματος οι άνθρωποι κατάφυγαν σε διάφορα τεχνάσματα, για να επιτύχουν την καταγραφή του προφορικού λόγου, κυριότερα των οποίων είναι το αιγυπτιακό και το ελληνικό. 

Το τέχνασμα που επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες προκειμένου να καταφέρουν να καταγράφουν φωνητικά τις λέξεις, ήταν η χρησιμοποίηση από τη μια τόσων γραμμάτων όσοι και οι φθόγγοι των λέξεων, φωνηέντων και συμφώνων, δηλαδή των γραμμάτων: Α(α), Β(β), Γ(γ). και από την άλλη κάποιων ομόφωνων γραμμάτων, δηλαδή των: Ω(ο) & Ο(ο), Η(η) & Υ(υ) & Ι(ι) με τα οποία, βάσει κανόνων, αφενός υποδείχνεται η ετυμολογία (= το μέρος λόγου ή ο τύπος κ.τ.λ.), άρα το ακριβές νόημα των λέξεων και αφετέρου διακρίνονται οι ομόηχες λέξεις, πρβ π.χ.: τύχη & τείχη & τύχει & τοίχοι, λίπη & λείπει & λύπη.

Παράβαλε π.χ. ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε το τελευταίο φωνήεν των ρημάτων με τα γράμματα – ω, ει και των πτωτικών με τα – ο,ι,η, ώστε να διακρίνονται οι ομόηχοι τύποι: καλώ & καλό, καλεί & καλή, σύκο & σήκω, φιλί & φυλή, φιλώ & φύλο. Παράβαλε ομοίως ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε τα κύρια ονόματα με κεφαλαίο γράμμα και τα κοινά με μικρό, για διάκριση των ομόφωνων λέξεων: νίκη & Νίκη, αγαθή & Αγαθή.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

 Τα Ελληνικά είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο που ομιλείται και γράφεται συνεχώς επί 4.000 τουλάχιστον συναπτά έτη, καθώς ο Arthur Evans διέκρινε τρεις φάσεις στην ιστορία της Μινωικής γραφής, εκ των οποίων η πρώτη από το 2000 π.Χ. ώς το 1650 π.Χ.
 Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει και να πει ότι τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά είναι διαφορετικές γλώσσες, αλλά κάτι τέτοιο φυσικά και είναι τελείως αναληθές.
Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία». Ο μεγάλος διδάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής είχε πει: «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύσει την Νέαν, ή απατάται ή απατά». 
Παρ’ ότι πέρασαν χιλιάδες χρόνια, όλες οι Ομηρικές λέξεις έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπορεί να μην διατηρήθηκαν ατόφιες, άλλα έχουν μείνει στην γλώσσα μας μέσω των παραγώγων τους.
Μπορεί να λέμε νερό αντί για ύδωρ αλλά λέμε υδροφόρα, υδραγωγείο και αφυδάτωση. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε το ρήμα δέρκομαι (βλέπω) αλλά χρησιμοποιούμε την λέξη οξυδερκής. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε την λέξη αυδή (φωνή) αλλά παρ’ όλα αυτά λέμε άναυδος και απηύδησα.
Επίσης, σήμερα δεν λέμε λωπούς τα ρούχα, αλλά λέμε την λέξη «λωποδύτης» που σημαίνει «αυτός που βυθίζει (δύει) το χέρι του μέσα στο ρούχο σου (λωπή) για να σε κλέψει». 
Η Γραμμική Β’ είναι και αυτή καθαρά Ελληνική, γνήσιος πρόγονος της Αρχαίας Ελληνικής. Άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις, αποκρυπτογράφησε βάση κάποιων ευρημάτων την γραφή αυτή και απέδειξε την Ελληνικότητά της. Μέχρι τότε φυσικά όλοι αγνοούσαν πεισματικά έστω και το ενδεχόμενο να ήταν Ελληνική. Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία καθώς πάει τα Ελληνικά αρκετούς αιώνες ακόμα πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας. Αυτή η γραφή σίγουρα ξενίζει, καθώς τα σύμβολα που χρησιμοποιεί είναι πολύ διαφορετικά από το σημερινό Αλφάβητο.
Παρ’ όλα αυτά, η προφορά είναι παραπλήσια, ακόμα και με τα Νέα Ελληνικά. Για παράδειγμα η λέξη «TOKOSOTA» σημαίνει «Τοξότα» (κλητική). Είναι γνωστό ότι «κ» και σ» στα Ελληνικά μας κάνει «ξ» και με μια απλή επιμεριστική ιδιότητα όπως κάνουμε και στα μαθηματικά βλέπουμε ότι η λέξη αυτή εδώ και τόσες χιλιετίες δεν άλλαξε καθόλου.
Ακόμα πιο κοντά στην Νεοελληνική, ο «άνεμος», που στην Γραμμική Β’ γράφεται «ANEMO», καθώς και «ράπτης», «έρημος» και «τέμενος» που είναι αντίστοιχα στην Γραμμική Β’ «RAPTE», «EREMO», «TEMENO», και πολλά άλλα παραδείγματα.
Υπολογίζοντας όμως έστω και με τις συμβατικές χρονολογίες, οι οποίες τοποθετούν τον Όμηρο γύρω στο 1.000 π.Χ., έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Πόσες χιλιετίες χρειάστηκε η γλώσσα μας από την εποχή που οι άνθρωποι των σπηλαίων του Ελληνικού χώρου την πρωτοάρθρωσαν με μονοσύλλαβους φθόγγους μέχρι να φτάσει στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως «ροδοδάκτυλος», λευκώλενος», «ωκύμορος», κτλ;
Ο Πλούταρχος στο «Περί Σωκράτους δαιμονίου» μας πληροφορεί ότι ο Αγησίλαος ανακάλυψε στην Αλίαρτο τον τάφο της Αλκμήνης, της μητέρας του Ηρακλέους, ο οποίος τάφος είχε ως αφιέρωμα «πίνακα χαλκούν έχοντα γράμματα πολλά θαυμαστά, παμπάλαια…» Φανταστείτε περί πόσο παλαιάς γραφής πρόκειται, αφού οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες την χαρακτηρίζουν «αρχαία» 
Φυσικά, δεν γίνεται ξαφνικά, «από το πουθενά» να εμφανιστεί ένας Όμηρος και να γράψει δύο λογοτεχνικά αριστουργήματα, είναι προφανές ότι από πολύ πιο πριν πρέπει να υπήρχε γλώσσα (και γραφή) υψηλού επιπέδου. Πράγματι, από την αρχαία Ελληνική Γραμματεία γνωρίζουμε ότι ο Όμηρος δεν υπήρξε ο πρώτος, αλλά ο τελευταίος και διασημότερος μιας μεγάλης σειράς επικών ποιητών, των οποίων τα ονόματα έχουν διασωθεί (Κρεώφυλος, Πρόδικος, Αρκτίνος, Αντίμαχος, Κιναίθων, Καλλίμαχος) καθώς και τα ονόματα των έργων τους (Φορωνίς, Φωκαΐς, Δαναΐς, Αιθιοπίς, Επίγονοι, Οιδιπόδεια, Θήβαις…) δεν έχουν όμως διασωθεί τα ίδια τα έργα τους.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

 Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρ’ ότι είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα). Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.
Το διεθνές λεξικό Webster’s (Webster’s New International Dictionary) αναφέρει: «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων», ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν: «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρει αυτές που χρειάζεται».
Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς: «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν – πρώτο – αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων».
Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο».
Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ. περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.

Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ

 Είναι προφανές ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά. Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.
Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» ως αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιες» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.
Παρένθεση: Να θυμίσουμε εδώ ότι στα Αρχαία Ελληνικά εκτός από Ενικός και Πληθυντικός αριθμός, υπήρχε και Δυϊκός αριθμός. Υπάρχει στα Ελληνικά και η Δοτική πτώση εκτός από τις υπόλοιπες 4 πτώσεις ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλιτική.
Η Δοτική χρησιμοποιείται συνεχώς στον καθημερινό μας λόγο (π.χ. Βάσει των μετρήσεων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι…) και είναι πραγματικά άξιον λόγου το γιατί εκδιώχθηκε βίαια από την νεοελληνική γλώσσα. Ακόμα παλαιότερα, εκτός από την εξορισμένη αλλά ζωντανή Δοτική υπήρχαν και άλλες τρεις επιπλέον πτώσεις οι οποίες όμως χάθηκαν.
Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης: «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, π.χ.: «σι» = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω… «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω…»
Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά ακόμα και να υπάρχει, πώς είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ

 Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους. 
Για παράδειγμα, η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται γι’ αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.

Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει.
Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα.
Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ’ ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.
Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία. Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη.

Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή – συχνά λαθεμένη – ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον. 

 ΓΛΩΣΣΑ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί).

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιον φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή +έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας. Και φυσικά όταν θέλουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».

Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία…

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).

Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου. «Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

Πηγή:  thesecretrealtruth